6 batalion dowodzenia


czcionka mniejsza czcionka normalna czcionka większa
Patron

Kuropieska

Generał Józef KUROPIESKA 

Generał Józef KUROPIESKA urodził się w dniu 25 maja 1904 r. w Jedlni (pow. Kozienice). Po ukończeniu Seminarium Nauczycielskiego w Radomiu, wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty, uzyskując promocję w 1923 r. W 1928 r. został awansowany na porucznika. W latach 1934 - 1936 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Ukończenie tej renomowanej uczelni przyniosło mu awans na stopień kapitana WP oraz prawo do używania tytułu oficera dyplomowanego. W 1936 r. został skierowany do służby w sztabie 22 Dywizji Piechoty Górskiej. W czasie wojny obronnej z Niemcami, we wrześniu 1939 r. był Szefem Sztabu Grupy Operacyjnej "Boruta" wchodzącej w skład Armii KRAKÓW. Wzięty do niewoli, pozostawał w niej do 3 maja 1945 roku (Obóz Jeniecki Woldenberg). Po powrocie do kraju, niezwłocznie zgłosił się do służby w Wojsku Polskim.
Po awansie na stopień majora, został mianowany Szefem Sztabu Specjalnej Misji Wojskowej w Wielkiej Brytanii. Od lutego 1946 r. był attache wojskowym przy Ambasadzie RP w Londynie. 

Odwołany do kraju w 1947 r., otrzymał awans na podpułkownika, a wkrótce na pułkownika. Dowodził 15 Dywizją Piechoty w Olsztynie, później pełnił obowiązki Dyrektora nauk ASG w Rembertowie. W 1948 r. otrzymał nominację na generała brygady, a w 1949 roku objął stanowisko Szefa Sztabu Warszawskiego Okręgu Wojskowego. 
ako jeden z nielicznych wówczas oficerów, posiadających wyższe wykształcenie wojskowe i człowiek o poglądach lewicowych, zrobił błyskawiczną karierę w ówczesnym Wojsku Polskim. Poglądy te nie uchroniły go jednak od represji, jakim poddano wielu oficerów wywodzących się z Armii II Rzeczypospolitej oraz PSZ na Zachodzie. 
Został aresztowany w maju 1950 r., podczas ćwiczeń w Giżycku, pod fałszywym zarzutem współpracy z wywiadem angielskim. Po długim śledztwie, skazano go na karę śmierci, której jednak nie wykonano. W wyniku przemian politycznych, jakie nastąpiły w Polsce po śmierci Stalina, został zwolniony z aresztu, a następnie zrehabilitowany w 1956 r. 

Powrócił do czynnej służby w wojsku. Początkowo pełnił ją w Sztabie Generalnym WP, a następnie został Dowódcą Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W 1957 r. otrzymał nominację na stopień generała dywizji. 

W okresie tym podjął starania o sformowanie w Wojsku Polskim Związku Taktycznego Wojsk Powietrzno Desantowych. Starania te zostały uwieńczone powodzeniem. Dzięki jego inicjatywieJ, w dziesięć lat po rozformowaniu elitarnej 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej, powstała w Krakowie 6 Pomorska Dywizja Powietrzno Desantowa, słynne później Czerwone Berety. Formując tę elitarną Dywizję, Generał nie wahał się nawiązywać do rozwiązań organizacyjnych, jak i metod szkoleniowych, stosowanych w jej sławnej Poprzedniczce. Korzystał też z dorobku i doświadczeń byłych oficerów tej Brygady. Zabiegał o to, aby 6 PDPD była jak najlepiej wyposażona i uzbrojona. Dlatego też stanowiła ona w latach 60 - tych doborowy Związek Taktyczny, dysponujący ogromnymi możliwościami na ówczesnym polu walki. 

 W 1964 r., generał KUROPIESKA został przeniesiony na stanowisko Komendanta Akademii Sztabu Generalnego. Z tego stanowiska odszedł w cztery lata później na emeryturę. Opublikował szereg opracowań o charakterze pamiętnikarskim, m.in.: „Wspomnienia dowódcy kompanii 1923 – 1934”, „Wspomnienia oficera sztabu 1934 – 1939”, „Z powrotem w służbie”, „Misja w Londynie” i „Nieprzewidziane przygody”. W latach 1992 - 1994 ukazały się ponadto jego „Wspomnienia” (t.1 i 2) obejmujące lata 1956 - 1968. W 1988 r. otrzymał nominację na stopień generała broni, a w dziewięćdziesiątą rocznicę urodzin, Prezydent R.P. udekorował Generała Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. 

Zmarł w dniu 31 sierpnia 1998 roku. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym, na Warszawskich Powązkach.

    
  • BIP
pdf

go-up
Kontakt

6 batalion dowodzenia
Ułanów 43
30-901 Kraków
tel. 261135555
fax. 261135541
6bdowkrakow@ron.mil.pl

    
  • BIP